
برای بهترشدن شناخت، آمار بازدید بدون کوکی و بدون دادهٔ شخصی جمع میشود. اجازه میدهید؟
ارسالشده در ۲ بهمن ۱۴۰۲
بازدید: ۳۹۰

|نویسنده: احمد فرزانه - دانشآموخته جامعهشناسی|
بررسی آمارهای مربوط به طلاق نشان میدهد که میانگین پایداری زندگی مشترک برای کسانی که نهایتاً از یکدیگر جدا شدهاند طی سالهای اخیر(۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲) بهطور منظم، افزایش یافته است. بهطوریکه اگر در سال ۹۶، زوجهای جداشده، قبل از طلاق، حدود 9 سال زندگی مشترک با یکدیگر را تجربه کرده بودند در سال ۱۴۰۱، بعد از ۱۱ سال از یکدیگر جدا شدند؛ روندی که نیازمند تبیین است.
نکته حائز اهمیت دیگر این است که میزان طلاق زوجهای کمسابقه، به طرز چشمگیری بیشتر از طلاق زوجهایی است که سالهای سال با یکدیگر زندگی کردهاند. این امر معقول به نظر میرسد. میزان کمتر طلاق زوجهای باسابقه، ناشی از این امر است که: اگر زوجین عدم تناسب جدی داشته باشند احتمالاً در تعاملات همهجانبه ابتدای زندگی مشترک، دچار ناسازگاری غیرقابل تحمل میشوند و درصورت نبود موانع جدی، از یکدیگر جدا میشوند؛ اما درصورت تناسب زوجین یا دستیابی به سازگاری بعدی، زندگی مشترک ادامه مییابد. در واقع «هرچه زمان بیشتری میگذرد و آنان از یکدیگر جدا نمیشوند» یعنی آنان یا عدم تناسب ندارند و یا علیرغم تفاوتها، تعارضها و واگراییها، توانایی این را دارند که این شکافها و تضادها را مدیریت کنند و به توافقات مجدد و سازگاری برسند.
سازمان اجتماعی خانواده، با ازدواج، تاسیس و با طلاق منحل میشود و عموماً شکل مطلوب و هدفگذاریشده برای بازه زمانی فعالیت این سازمان، تا زمانی است که هم شوهر و هم بانو زنده باشند و در وضعیتهای بهنجار، انحلال خانواده در بدو تاسیس، بههیجوجه خوشایند در نظر گرفته نمیشود. این امر سبب شده است تا تلاشهای زیادی برای فهم این واقعه و کاهش آن صورت گیرد و لازم است کوششهای موثرتری نیز انجام شود.
آنچه در این مجال درخور اشاره است، ضعف تعاملات اجتماعی گرم در جامعه ایران و آنومی گسترده در هر سه شکل فقدان هنجار، چندگانگی هنجار و ضعف هنجار است که موجد کثیری از مسائل اجتماعی از جمله طلاق است.
توضیح آنکه: تعامل اجتماعی، اساس زندگی اجتماعی و تعاملات گرم، عامل استمرار آن است و بدون آن، تعلق اجتماعی عاطفی و همبستگی اجتماعی طبیعی بهوجود نمیآید و حتی وفاق اجتماعی و همکاری دیرتر حاصل شده و ناپایدار میشود، تعهد و اعتماد سختتر به دست آمده و حفظ میشود و پیوندهای اجتماعی، حتی اگر از راه تعلقات منفعتی و بهواسطه وابستگی متقابل حاصل شود بسیار شکننده خواهد بود.
این امر در مورد سازمانی غیررسمی مانند خانواده از اهمیتی مضاعف برخوردار است و ضعف تعاملات گرم نابرابر و برابر، خانواده ایرانی را در معرض ناسازگاریهای گسترده و عمیق تا حد طلاق عاطفی قرار داده و نهایتاً به صورت افزایش طلاق حقوقی بروز یافته است.
بیشترین طلاق، سهم چه زوجهایی است؟ — ۲ بهمن ۱۴۰۲
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
برای ثبت دیدگاه باید وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب